• wywiad udzielony dla Echa Miasta
  • wywiad udzielony dla Radia Łódź
  • Strona z książki \
  • Artykuł w \
  • Artykuł w \
  • Artykuł
  • Artykuł

Zdjęcie z galerii

4

Księga Gości


michalfub
Fajna strona, nawet cieka...

Anitacask
Ostanio dużo czytam blogó...

Sonia
" WIOSNA W...

Barbara
Uleńko, musiało upłynąć ...

Jadwiga
i love your blog, very ve...

Odwiedzający

Aktualnie online: 2
Dzisiaj: 38
W sumie: 155243

Tagi

MATKA

Pragnęłaś wydać na świat
I zaraz pokochałaś
Czas zadań wniósł bez liku
Lecz dla mnie wciąż go miałaś
 
Na spacerach tłumacząc
To bogactwo przyrody
Różne ludzkie oblicza
Jak odbicie pogody
 
Chciałaś przez doświadczenia
Przygotować do życia
By błędy nie świadczyły
O mym braku obycia
 
A to wszystko z miłości
Matczynego oddania
Które teraz jest we mnie
Dla pokoleń przesłania

Konkurs ” Potęga Łodzi”

Fundacja Ulicy Piotrkowskiej zaprasza do udziału w kolejnej edycji konkursu fotograficznego „Potęga Łodzi — Power of Łódź” edycja 2022. Na zgłoszenia czeka do 31 maja 2022r.

KARTA ZGŁOSZENIA: http://piotrkowska.pl/…/202205071828280.POTEGA_2022_BH…

REGULAMIN KONKURSU: http://piotrkowska.pl/…/202205061619490.REGULAMIN_POWER…

TERMINARZ KONKURSU

7.05.2022 – 31.05.2022- składanie prac konkursowych oraz kart zgłoszenia

13.06.2022 – obrady Sądu Konkursowego

20.06.2022 – ogłoszenie wyników Konkursu w Galerii Łódzkiego Towarzystwa Fotograficznego

26.06.2022 — 09.07.2022 – wystawa prac konkursowych w Galerii Łódzkiego Towarzystwa Fotograficznego

Zasłużona dla Miasta Łodzi

MEDAL_n

Konkurs Łódzkie Skrzydła

 
Laureaci konkursu Łódzkie Skrzydła 2022r.
teksty – Urszula Kowalska;  muzyka – Marlena Barszczewska
I miejsce – solista powyżej 14 lat
Aleksander Maląg  – „Kto nadaje miastu twarz”
 
III miejsce – solista od 7- 10 lat
Aleksander Bukarewicz  - „ Park na Zdrowiu
Maria Piotrowska i Marianna Bobeff  -  „Stajnia jednorożca”
 
Nagrodę specjalną Rektora Akademii Muzycznej w Łodzi w postaci nagrania w studiu nagrań
 otrzymał – Aleksander Maląg
Do zapisu w śpiewniku łódzkim Jury wytypowało piosenki premierowe:
  1.  „Stajnia jednorożca”
  2. „Kto nadaje miastu twarz”
 
 Opiekun artystyczny -  Marlena Barszczewska

SEN MAJOWY

Obraz tkała na werandzie
odurzona bzu zapachem
z najpiękniejszych czarnych kwiatów
a śpiew ptaków niósł się echem
 
w słońcu lśniły ich skrzydełka
na tle błękitnego nieba
a gdy siadły na gałązkach
nic więcej nie było trzeba
 
podziwiała ruch ich głowy
szerokie pole widzenia
niezwykłą zdolność latania
i tę łatwość żerowania
 
obraz uciszał niepokój
tłumił lęk – twarz rozanielał
śpiew ptaków tak wiele znaczył
gdziekolwiek w gaju rozbrzmiewał
 
dawał duszy ukojenie
piękno przyrody otwierał
jej zapach z powiewem wiatru
wszelkie smutki pozacierał  
 
świat wypełniał się kolorem  
raz bielą kwiatów jabłoni
raz fioletem bzu czeremchy
i tej ich cudownej woni
 
zapomniała już o chmurach
kłębiasto – szarych i smutnych
co budziły melancholię
do wspomnień chwil beznamiętnych
 
Do miłości maj jest kluczem
a namiętność rzeźbi dłutem

Co będzie jutro

Patrzysz codziennie, jak świat się zmienia.
Co było ważne, dziś w mroku cienia.
Młody czy stary za forsą goni.
W obcym dramacie łzy nie uroni.
 
Masz swoje lata, pragniesz pouczać.
Ale czy inni zechcą cię słuchać?
Z upływem lat twój świat już się zmienia,
A dawne lęki wychodzą z cienia.
 
Dobrym uczynkiem dajesz przykłady.
Wiesz, że płodniejsze są od tyrady.
Kiedy adresat zechce cię  słuchać?
Kiedy nie będziesz krzykiem go zmuszać.
 
W emocjach zimne padają słowa.
I nie trafiona jest ich wymowa.
I nie obudzisz mądrej refleksji.
I nie osiągniesz zmiany koneksji.
 
Jest w tobie jeszcze nadzieja taka,
Że to bunt młodych – ale nie draka,
Może wnieść zmiany z wagą etosu
W nim człowieczeństwo wpisze do losu.

Krzyk

Dlaczego chcesz mnie zabić
Dziecko ci nie zagraża
Trupem kogo chcesz zwabić
Jakie czasy odtwarzasz
 
Człowieczeństwo ci obce
Czy rodaków to cecha
Dziś świat ukarze ciebie
Za strasznej wojny echa
 
Dzieci są pod ochroną
Za krzywdę kara zmierza
Czołgi cię nie obronią
Zabiją cię jak zwierza
 
Zapłacisz najwyższą cenę
Za dzieci – ich ciała leżące w rowie
Za ich zniszczoną ziemię
Za zło zrodzone w twej głowie

Jutro może być za późno

Odkładasz wszystko na jutro
Bo nie chcesz podjąć walki
Z przeciwnościami losu
Z nowymi pomysłami
Nie masz odwagi
Nie masz motywacji
Silnego bodźca
Patrzysz w niebo
Liczysz gwiazdy
Wpadasz w niemoc
I melancholię
Czekasz
Nie wiesz na co
Nagle słyszysz o wojnie
Widzisz obrazy
Walą się domy
Uciekają ludzie
I zaczynasz żałować
Straconych lat
Niewykorzystanych szans
Chcesz podjąć wyzwanie
By coś zrobić
Dla siebie
Dla innych
Wypełnić pustkę
By jutro nie było za późno

O mieście Łodzi

Ach ta Piotrkowska
 
Łodzią tak jestem zauroczony
Że zawsze będę bił jej pokłony
Ciebie do jej zwiedzania zapraszam
A sprawdzisz czy zbytnio nie przesadzam
 
Główna ulica Łodzi – Piotrkowska,    
innym ulicom utarła noska.
Początek bierze z Placu Wolności,                
Na nim Tadeusz Kościuszko gości.
 
Trzydzieści ulic do niej dochodzi.
To najwspanialsza ulica Łodzi.
Pełno jest pubów i restauracji,
A także wiele innych atrakcji.
 
Tu są urzędy, hotele, kina,
Czego na naszej ulicy nie ma!
Przyznam jej także rekord długości,  
Biegnie do Placu Niepodległości.
 
Aby przejść całą trzeba ciut czasu
Zatem zrób sobie trochę zapasu
Bo wiele jeszcze jest do zwiedzania
A Łódź jest cała do zakochania
 
Łódź bez granic
 
Świat mody, filmu, talent wszelaki,
otwiera Łodzi światowe szlaki.
Spełnia się nasze odwieczne marzenie,
aby pokazać, co w Łodzi drzemie.
 
Łódź to wielka lecz skromna dziewczyna,
lecz gdy ją poznasz, nic cię nie wstrzyma,
zechcesz z nią zostać do końca życia,
bo wciąż cię kuszą kolejne odkrycia. 
 
Może nie wszystko wątek po wątku,
zaraz urzeknie cię od początku,
kiedy ją w końcu całą odkryjesz,
zobaczysz, w jak pięknym mieście żyjesz.
 
W starych fabrykach nowe wyzwania,
w nich znana w świecie sztuka się kłania.
Pałace, parki, nawet las miejski,
sprawia, że wszędzie za nim zatęsknisz.
 
Sztuka wychodzi wprost na ulice,
szlakiem murali jednych zachwycę,
drugich festiwal światłem czaruje,
kiedy po murach magia wędruje.
 
Gdy Łódź otworzy światowe szlaki,
niejeden wówczas znajdzie się taki,
co zechce miasto w sercu zachować,
i z przekonaniem je reklamować!
 
*******          
W moim kraju moje miasto
O nim śpiewać chcę piosenkę
Urok jego w niej opisać
Czy się uda- myślę z lękiem
 
A gdy przyjedziesz do Łodzi
Wolno przejdziesz ulicami
To zobaczysz ile piękna
Zapamiętasz obrazami
 
W moim kraju moje miasto
O nim śpiewać chcę piosenkę
Urok jego w niej opisać
Czy się uda – myślę z lękiem
 
W mieście domy i pałace
Budzą podziw dla ich twórców
Zdrowa zieleń w wielu parkach
Słyszę zachwyt mych rozmówców
 
W moim kraju moje miasto
O nim śpiewać chcę piosenkę
Zachęcając do zwiedzania
Podam wam pomocną rękę 
 

 Konkurs "Łódzkie Skrzydła" – tekst -Urszula Kowalska ;śpiewa – Magdalena Barszczewska     

Łódź płynie  – muzyka Cezary Mogielnicki
 
Niezwykły urok w obrazie swym mają
Miasta co w rzekach się przeglądają
 
Bogactwem dawnej Łodzi były lasy i rzeki – czytałam
Dały jej rozwój nieznany przez wieki – wiedziałam
Ukryte pod ziemią zdroje zostały zapomniane – a szkoda
Przez szklane włazy są dziś oglądane – jak płynie w nich woda
To pasjonaci zaczęli rzek szukać
Znaleźli dziewiętnastą czy ostatnią? – Odpukać
Lamus wraz z Jasieniem zostaną odsłonięte
Ich czyste wody popłyną w krajobraz ujęte
Wszystkich rzek teraz uważnie szukajcie
Dumnym będzie ten kto pierwszy je znajdzie
Gdzie szukać podpowiem – może łatwiej będzie
Już mapa z rzekami dostępna jest wszędzie
Wiemy że nasze miasto nigdy nie zasłynie
Tym co mają w Paryżu – Wiedniu czy Londynie
Dunaje – Tamizy- Reny czy Loary
To nie nasze klimaty – mamy swoje miary
Nasza Łódka płynęła przez dawną osadę
Każdy zna tę historię z legendy lub gazet
Rzeki swoją mocą poruszały krosna
A rozwój przemysłu sprawił że urosła
I choć wiemy że nigdy nie będą wielkimi
To i tak z ich odkrycia bardzo się cieszymy
 
Niezwykły urok w obrazie swym mają
Miasta co w rzekach się przeglądają
 
Łódzkie mosty – muzyka – Marek Wysocki
 
Jak tu wyjaśnić tak wiele zagadek,
o łódzkich rzekach schowanych pod ziemią,
historię trzystu mostów i kładek,
czytam i myśli w tamte czasy biegną.
O rzekach świadczą nazwy naszych ulic,
Podrzeczna, Wodna, Jasień i a także Źródłowa.
Z tych dawnych mostów pozostała setka,
i część w łódzkich parkach do dzisiaj się chowa.
Ref/ Mosty, łódzkie mosty,
        Symbolem pragnień i wierności.
         Mosty, łódzkie mosty,
         duże czy małe mówią o miłości.
         Mmm, łódzkie mosty
 
Blisko centrum, w Parku Poniatowskiego,
jest ten najbardziej znany, symboliczny,
na nim tam pary w aurze dnia pogodnego,
piastują ceremoniał ten romantyczny.
Wieszają kłódeczki, każda z nich jedną,
co będzie pamiątką uczuć dozgonnych.
By się spełniło obietnicy sedno,
kluczyk wrzucają do otchłani wodnych.
Ref/ Mosty, łódzkie mosty,
         Symbolem pragnień i wierności.
         Mosty, łódzkie mosty,
         duże czy małe mówią o miłości.
         Mmm, łódzkie mosty
 
Są na Młynku, w Dolinie Olechówki,
i w folwarku dziś zwanym Stawami Jana,
są w Parku Julianowskim, tym wzdłuż Sokołówki,
i w Parku Śledzia, gdzie Łódka nam znana.
Ciekawe, czym jeszcze Łódź nas zaskoczy.
Jakie niespodzianki chowa w rękawie,
co przed nami odkryje, czym zauroczy,
kolejny sekret wyjawi łaskawie.
Ref/ Mosty, łódzkie mosty,
         Symbolem pragnień i wierności.
         Mosty, łódzkie mosty,
         duże czy małe mówią o miłości.
         Mmm, łódzkie mosty
 

Do uchodźcy

Gdy pokonasz strach zasiany
Znowu będziesz roześmiany
I uwierzysz mamie tacie
Że ze wszystkim radę dacie
 
Choć musicie kraj opuścić
Wszystko co ci znane rzucić
To świat dziś nie zapomina
I obietnicy dotrzyma
 
Drzwi dla ciebie się otworzą
Przyjaciół będziesz miał sporo
I uśmiech na twarz powróci
Gdy wiosną słońce zaświeci
 
Wspomnienie zła pozostanie
Choć będziesz w swojej krainie                                      
Za to kiedy będziesz duży
Zrozumiesz jak dobrem służyć
 
I jak trzeba ze złem walczyć
By ludzi nie okaleczyć
By świat cały był bezpieczny
Pokój  na nim stał się wieczny

Książki