• wywiad udzielony dla Echa Miasta
  • wywiad udzielony dla Radia Łódź
  • Strona z książki \
  • Artykuł w \
  • Artykuł w \
  • Artykuł
  • Artykuł

Zdjęcie z galerii

6

Księga Gości


michalfub
Fajna strona, nawet cieka...

Anitacask
Ostanio dużo czytam blogó...

Sonia
" WIOSNA W...

Barbara
Uleńko, musiało upłynąć ...

Jadwiga
i love your blog, very ve...

Odwiedzający

Aktualnie online: 1
Dzisiaj: 140
W sumie: 266055

Tagi

Archiwum autora: Urszula Kowalska

Nie wolno czekać

Nie mam czasu na miałkie rozmowy,
na spotkania, co niczego nie wnoszą,
na życie snute bez celu,
na sygnały ze świata, co sny płoszą.
 
Trzeba innym dać coś od siebie,
a nie jęczeć i na coś czekać.
W samotności toast swój wznosić
i namiętnie w kółko narzekać.
 
Podaj rękę komuś w potrzebie,
a zobaczysz, jak dać możesz wiele,
poczujesz się, jak ten dobrodziej,
mogąc sprawić, że będzie weselej.
 
Zwłaszcza dzisiaj, gdy świat tak się stoczył,
przyszedł czas abyś koło zatoczył,
z doświadczenia wziął to, co najlepsze,
a twe życie stanie się słodsze.

Przemijanie

Czy to wiek ma tu znaczenie
Czy lata przebyte razem
W nich brakuje słów czułości
Wyciszanych długim stażem
 
Myślą, że już wszystko było
Nie ma sensu się powtarzać
Ona wie i on wie także
Na śmiech nie chcą się narażać
 
Ona czeka i on czeka
Żadne nie chce być tym pierwszym
A czas leci i zabiera
To co lekiem jest skutecznym

Nowy obraz świata

Świat dziś widzę bez czułości
Myślę czy tak dawniej było
Lecz w obliczu niepewności
Chciałabym by to się śniło
I z dystansem badam obraz
Nieznanej mi codzienności
Zastanawiam się co teraz
Pozostanie z przyzwoitości
Zacznę snuć nową opowieść
Tak odmienną i tak smutną
Nie chciałabym kłamstwem zwieść
Pokazując twarz bezchmurną
Coraz więcej załamania
Wśród znajomych mi postaci
Czy dopuścić się skłamania
By nie zawieść swoich braci
I pocieszać ich codziennie
Że to minie, już za chwilę
Ludzie się opamiętają
Pragnąc, aby było milej
Rozsądek uruchamiają  

Z pamiętnika

czytasz pamiętnik sprzed lat
jego treść zaskakuje
tylu chwil przeżywanych
w pamięć nie zapisujesz
 
tylu imion, wydarzeń
ze wspomnień wymazanych
choć były tak pogodne
to jednak skasowanych
 
to liczne chwile trwogi
w twą pamięć się wpisują
czy to sens je ocenił
że wciąż w myślach się snują
 
te momenty zagrożeń
zwłaszcza gdy pod opieką
miałaś dziecko, to małe
stały się twą opoką
 
pamiętasz każdy szczegół
i chwytają cię dreszcze
życiem chciałaś przypłacić  
gdyby było nieszczęście

Wiara

Czym jest wiara dla człowieka?
Czy wystarczy zmówić pacierz?
Być w miejscu, gdzie klęczą wierni?
Wierzyć w to, co mówi Papież?
 
Przyglądając się wierzącym,
dobra od nich oczekujesz,
gdy widzisz złudną paradę,
uczestników nie szanujesz.
 
Nie rozumieją co znaczy:
- Dobro jest drogą do Boga.
Nie wystarczy zmówić pacierz,
nie wystarczy sama trwoga.

Wartość doznań

Kiedy znajdziesz się w momencie
gdy sam doznajesz olśnienia
bo już wiesz więcej o męce
ludzi w fazie ich cierpienia
 
a posiadana empatia
choć pobudza wyobraźnię
to jedynie doświadczenie
prawdę pokazuje jaśniej
 
przesuwają się obrazy
tych cierpiących twarzy
rośnie prawdziwe współczucie
i wiesz o czym każdy marzy
 
co ich wzmocni co pocieszy
co nieznośny ból wyciszy
jakie ty spełnisz zadanie
płacąc dług za niemoc duszy
 

Zmienność

Życie zmienne – jak huśtawka,
raz rwie w górę, raz spada w dół,
raz bieda piszczy żałośnie,
raz zastawiony suto stół.
Życie codzienne w uśmiech ubieraj,
wspominaj tylko najlepsze dni,
w sobie myśli pogodne zbieraj,
a będzie tak – jak ci się śni.
Nawet zło jest doświadczeniem.
A kiedy traumy się pozbawisz,
wejdziesz na wyższy poziom rozwoju
i do optyki nowej się zbliżysz.
Dowiesz się czegoś nowego o sobie,
docenisz niedostrzegane zalety.
I to, jak jest ważne, co dla innych zrobisz,
co jest najzdrowsze dla ducha podniety.

Doświadczenie

Nie wierzyłam w doświadczenie
Czy mnie jeszcze czegoś uczy
Sadząc, że już wszystko wiem
Zaskoczyło na ulicy
 
Gdy padłam niespodziewanie
I nie mogłam podnieść się
To sprawiło, że dziś snuję   
Nowy wątek o swym losie
                                                                                           
O tym, co mi dał na zawsze
Wsparcie kogoś w trudnych chwilach
Zrozumiałam, jak to jest
Nie móc wstać o własnych siłach
 
Było doznań jeszcze więcej
A w nich zimnej wody plusk
Jak dobrze, że jest ktoś przy mnie
Te myśli drążyły mózg

Muzyka

Muzyka otwiera drzwi do kosmosu
Pomaga zrozumieć zawiłość świata
Tak wiele w niej potęgi etosu
Porusza zmysły z mocą goliata
 
Dźwiękiem pełnym refleksji z obrazów
Wnosi do wnętrza wyciszonego
Coś co może mieć moc drogowskazu
Podekscytowaniem nieznanego
                                                                                                    
Z muzyką patrzysz w kosmos na gwiazdy
Na chwilę budzi się w tobie dziecko
Bo nic tak nie działa na nasze zmysły
Jak ścieżka dźwięku – płynąca lekko
 

Refleksja

Czy długie wspólne życie
Musi zmieniać relacje
Gdy już nic nie zaskoczy
Gdy zakończysz kolację
 
Ani wyjście do kina
Czy z przyjaciółmi kawa
To wszystko się powtarza
Nie będziesz biła brawa
 
A jednak masz wrażenie
Że gdy masz kogoś blisko
Mimo braku owacji
To zapewnia ci wszystko
 
Potrzebujesz pomocy
Kiedy zawiodło zdrowie
Możesz liczyć na niego
Wówczas każdy się dowie
 
Jak dokucza samotność
Jak bezradnym się bywa
Kiedy w pustym mieszkaniu
Rozmyśla głowa siwa

Książki